Monday, 23 June 2014

I do not want Hindi Imposition

இது என் முக நூல் பக்கத்தில் 22.06.2014 ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று இரவு 9 மணிக்குப் நிலை பதிவாக இடப்பட்டது. பிறமொழியினர் புரிந்து கொள்ளும் வண்ணம் ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருக்கிறேன்.

People who wants to have hindi as national language I suggest an alternate solution.
All you want is a language to unite the country. so let us ask the govt to make Tamil as national language. It is an unadulterated classical language which was born in this sub continent and oldest surviving language. so u get the pride infront of other countries for having such a language as national language.
And you are talking about employment opportunities. People from north are working in my home town, it will be helpful for them if Tamil is made as national language.
You talk about majority of people knows Hindi. When globally considered the % of people having Tamil as their mother tongue is higher than Hindi speaking people. It is an added advantage. if you go to Singapore and malaysia you need not learn a foreign language (English, which you are ashamed to talk), you can use Tamil there also, you can even find Tamil medium schools in those countries. Also When you travel to German and Canada also you can see Tamil people. there are many associations for Tamil language there, u can become a part of it and develop your national language.
If you say the Tamil speaking people are less in India, let me add Kannada, Telugu and malayalam also in the Tamil belt like how you added marathi, gujarathi and bhojpuri in Hindi speaking belt. and the count will be balanced.
When coming to Independence movements Tamils have equally contributed and so you can trust us.
And after all you are patriots whose only concern is country's unity. But we are morons who are narrow minded to accept other languages. As you are broad minded people who thinks about the nations unity, u can compromise and accept my mother tongue as the national language.
Deal?
this idea looks stupid for u right? similar way ur idea of hindi as national language and link language doesn't make us happy.

Sunday, 22 June 2014

மகாபாரதமும் தாராபுரமும் தமிழரும்

மகாபாரதப் போர் உண்மை சம்பவங்களைக் கொண்டு புனைக்கப்பட்டக் கற்பனைக் கதை அல்லது கற்பனைக்கதையில் உண்மை நிகழ்வு இருக்குமென்றும்  பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கருத்து. அதில் கூடத் தமிழர்களைப் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன. பாண்டிய மன்னர்களைப் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன.

இதில் நம்மைப் பற்றிய குறிப்புகள் காலம் செல்லச் செல்ல அழிந்துவிட்டன. அதில் இதுவும் ஒன்று.
பாரதக் கதையில் வரும் மச்ச தேசமும் விராடமும் இன்று இராஜஸ்தானில் உள்ளதாகக் கூறுகின்றனர். அதற்கு எந்த ஆதாரமும் அவர்களிடம் இல்லை. ஆனால் அந்த விராட நகரம் இன்றைய திருப்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள தாராபுரம் ஆகும். இதன் பழைய பெயர் விராடபுரம். பின்னர் வஞ்சிபுரி என்று அழைக்கப்பட்டுக் கொங்குச் சோழர் காலத்தில் இராஜராஜபுரம் என்றானது. தற்பொழுது தாராபுரம் என்று பெயர் கொண்டுள்ளது. இது பெருமாள் கோவில் கல்வெட்டு கூறும் வரலாறு.

மேலும் தாராபுரம் தான் அந்த விராடம் என்பதற்கு மூன்று வலுவான சான்றுகள் உள்ளன.

ஒன்று மச்ச தேசம் என்பது மச்சக் கொடி (மீன் கொடி) உடைய பாண்டிய நாடு. எப்படி நாம் கிரேக்கர்களை யவணர்கள் என்று அழைத்தோமோ அது போல நம் மன்னர்களையும் பிற நாட்டு மக்கள் அவரவர் வழக்கில் அழைத்திருப்பர். தாரை அப்பொழுது பாண்டிய நாட்டின் ஒரு பகுதியாக இருந்திருக்கிறது.

தாரை கோட்டை மேட்டில் உள்ள பெருமாளின் பெயர் உத்தர வீர ராகவ பெருமாள். அமராவதி ஆறு வடக்கு நோக்கிப் பாயும் ஆறு. இவ்வகை ஆறுகளை உத்திரவாகினி என்று வடமொழியில் கூறுவர். பாரதத்தில் வரும் விராட மன்னனின் மகன் பெயர் உத்திரன், மகள் பெயர் உத்திரா, இவள் அபிமன்யுவை மணந்து கொண்டாள்.

முதலெழு வள்ளல்கள் பெயரில் விராடன் என்னும் மன்னன் பெயர் இருக்கிறது. நிச்சயம் அவன் தமிழ் மன்னனாகவே இருந்திருக்க வேண்டும்.

இவை போக இங்குள்ள கோவில்கள் மிகவும் பழமையானவை. இந்தக் கோவில் கல்வெட்டுகளும் இதனை உறுதி செய்கின்றன.

இது கற்பனைக்கதையாய் இருக்கும் பொருட்டும் அவர்கள் கற்பனை செய்வதற்கு தமிழகமும் தாரையும் அன்று உதவியாயிருந்துள்ளது.


























பி.கு. இது மகாபாரதத்தை உண்மையென்று நிறுவும் நோக்கில் எழுதப்படவில்லை.

Sunday, 15 June 2014

'யாளி' நூல் - படித்ததும் அதை நான் வெறுத்தமும்

எனக்கு யாளி மேல் தீராத ஒரு பாசம். கோவிலுக்குச் சென்றால் அதை மட்டும் தான் பார்த்து இரசிப்பேன். யாளி பற்றிய தகவல்களைத் தேடிக் கொண்டிருக்கும் போது 2010 ல் வெளியான இந்த நூல் என் கண்ணில் பட்டது. அன்றிலிருந்து
மூன்று ஆண்டுகளாக இந்த நூலை படிக்க எண்ணியிருந்தேன். ஏதோ ஒரு தளத்தில் இதுக் கற்பனை வளம் மிகுந்த நூல் என்றும் Harry Potter, Lord of the Rings போன்ற நூல்களுக்கு ஒத்தது என்று விமர்சனம் எழுதியிருப்பதைப் படித்தேன். இந்த மாதம் தான் இணையதளத்தில் இந்த நூல் இருந்தது கண்டு உடனே வாங்கினேன். பெருத்த ஏமாற்றம். நூலைப் பற்றி நீண்ட நெடிய குறைக் கடிதம் எழுத வேண்டும்.

ஏன் தான் இப்படி இத்தனை பிழைகளோடு நூல் எழுதியுள்ளாரோ தெரியவில்லை.. அச்சிடும் முன்பு ஒரு தமிழ் ஆசிரியரிடம் கொடுத்துச் சரி பார்க்கவாவது செய்திருக்கலாம். ஒரு சிவப்பு மை பேனா கொண்டு நூலில் உள்ள எழுத்துப் பிழை, ஒற்றுப் பிழை, கருத்துப் பிழை ஆகியவற்றைக் கோடிட்டு நூலாசிரியருக்கே அனுப்ப வேண்டும் போலுள்ளது. அடேங்கப்பா பிழைகளைக் குறித்து வைத்துக்கொண்டே வந்தால் ஒரு நூலே வெளியிடலாம் போல. திரு. மணி தணிகை குமார் B.E. !!! நீங்கள் முன்னுரையில் தங்களுக்கு மொழி அறிவும் எழுத்துப் பயிற்சியும் இல்லை என்று குறிப்பிட்டுருக்கத் தேவையேயில்லை. தங்களின் நூலைப் படிக்கும் போது எங்களுக்கே தெரிகிறது. அனைத்துப் பிழைகளையும் ஏற்றுக் கொள்ளலம், ஆனால் 'தென்னை சோலை' என்று எழுதியதைத் தான் என்னால் ஏற்றுக்கொள்ளவே முடியவில்லை.

 ஓரிரு ஒற்றுப் பிழைகள் அச்சுப்பிழைகளை ஏற்றுக்கொள்ளலாம், தவறுவது இயல்பு. ஆனால் இந்த நூல் முழுமையும் பிழை மயம். இலக்கணப் பிழைகளைக் குறித்து வைக்க ஆரம்பித்தேன் ஆனால் எரிச்சல் அடைந்து விட்டுவிட்டேன். எவ்வளவு குறிப்பு தான் எடுப்பது. இத்தனைக்கும் இது இரண்டாம் பதிப்பு. யாருமே இவருக்குப் பிழைகள் குறித்துக் கடிதம் எழுதவில்லை போலும். " அவைகள், இவைகள்" போன்ற இலக்கணப் பிழை. சரி இவருக்குத் தமிழ் எழுதத் தான் வரவில்லை என்றால் தமிழ் வரலாறும் தெரியவில்லை. "கடல் கடந்து சென்ற ஒரே மன்னன் இராஜராஜன் " என்று எழுதியுள்ளார். இராஜேந்திர சோழனை எங்கு கொண்டு போய்ச்$ சேர்ப்பாரோ தெரியவில்லை. தனக்குத் துளியும் தெரியாத விடயங்களைப் பற்றி எல்லாம் எழுதியுள்ளார். பக்கங்களை அதிகரிக்கச் செய்த செயலா இல்லை இப்படித் தமிழர் பெருமையைப் பற்றி அடித்துவிட்டால் மக்கள் நூலை ஆகா ஓகோ என்று புகழ்வார்கள் என்று நினைத்தாரோ தெரியவில்லை. ஒரு நூல் எழுதும் முன் கொஞ்சமேனும் ஆராய்ந்துவிட்டு எழுதியிருக்கலாம்.

அனைத்தும் அரைகுறை ஆராய்ச்சி. யாளியின் முன்னங்கால் சிறிது என்று சொல்லும் கருத்து தொடங்கி அனைத்திலும் சொதப்பிவிட்டுருக்கிறார். தான் பார்த்த பத்துக் கோவிலை வைத்துக்கொண்டு கதை எழுதியிருக்கிறார். தஞ்சை பெரிய கோவிலில் உள்ள நாயக்கர் கால மண்டபங்களை மட்டும் பார்த்திருப்பார் போல. கோவிலின் கோபுரத்தில் உள்ள யாளி வரிசைகள் இவர் கண்ணில் பட்டதாகத் தெரியவில்லை. இங்கிலாந்து பற்றி அவர் கொடுத்த வர்ணனைகளும் சரி தமிழகக் கோவில்கள் பற்றி அவர் கொடுத்த வர்ணனைகளும் சரி, எதுவுமே இரசிக்கும்படி இல்லை. இந்தியா, தமிழ் நாடு- அவற்றின் நாகரிகம் (நாகரீகம் என்னும் எழுத்துப் பிழை வேறு) என்று அவர் சொல்லியிருக்கும் எதுவும் உண்மைக்குப் பெருதும் பொருந்தாத சாதாரண மனிதன் சொல்லும் கதைகள். (எழுத்தாளனும் அதையே சொல்லுவது தவறு. உண்மையை அறிந்து அதைத் தன் எழுத்து மூலம் மக்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும்.)

மொத்தத்தில் யாளி பற்றித் தெரியாதவர்களுக்கு சலிப்பூட்டும் நூல். தெரிந்தவர்களுக்கு எரிச்சலூட்டும் நூல்.

நூல் முழுவதும் படித்துவிட்டு இந்தப் பதிவைத் தொடர்ந்து எழுதுகிறேன்.