பாரதத்தையும் இராமயணத்தையும் வெறும் கதைகள் என்ற அளவில் விட்டுவிடலாம்.

ASOIAF தொடர் படித்திருக்கிறீர்களா?  நான் GoT நாடகத்தொடர் பற்றி சொல்லவில்லை. அதன் மூல நூலைப் பற்றிச் சொல்கிறேன். முதல் நூலில் ஒரு கதை மாந்தரை நீங்கள் நேசித்திருப்பீர்கள். இரண்டாம் நூலில் அவரை நீங்கள் வெறுக்கத் தொடங்கியிருக்கலாம். மீண்டும் மூன்றாம் நூலில் அவரை நேசிப்பீர்கள். கெட்டது செய்பவர்கள் மீது கூட துளி ஈவு வரும் நமக்கு. இத்தனைக்கும் மார்டின் தனது கதைமாந்தர்கள் செய்யும் தவறுகளை ஒருவிடத்தில் கூட நியாயப்படுத்தி இருக்க மாட்டார். இன்னார் புனிதர் இன்னார் தீயவர் என்று வெளிப்படையாய் யாரையும் கொண்டாடியும் தூற்றியும் இருக்க மாட்டார். என்னால் ஒரு கதைமாந்தராக அதில் யாரை வேண்டுமானாலும் இரசிக்க முடியும், அவர்கள் செய்யும் தவறுகளை தவறு என்று உரைக்கவும் முடியும். அவர்களின் தவற்றை நியாயப்படுத்தாமல் படித்துவிட்டு கடந்து செல்ல முடியும். இதையே தான் நான் பாரதக்கதை, இராமயணக்கதை படிக்கும் போதும் எதிர்பார்க்கிறேன். தருமன் தவறு செய்கிறான், இராமன் தீங்கிழைக்கிறான்... இவர்களை நியாயப்படுத்த வேண்டிய தேவையென்ன? அவர்களின் தவற்றோடு சேர்த்து அவர்களை அப்படியே புனிதர்களாக அவர்களைப் போல வாழ வேண்டும் என்று மதப்பரப்புரை செய்ய வேண்டிய தேவையென்ன?

பாண்டவர்கள் ஒரு பெண்ணை பிச்சையென்கிறார்கள், மூத்தவன் அவளைப் பணையம் வைக்கிறான்; அவள் துகிலுரிக்கப்படும் போது சபையே வேடிக்கை பார்க்கிறது.. இது ஒரு கதைக்களம், படிக்கலாம், இரசிக்கலாம், அழுகலாம்.. ஆனால் இவர்களை எனது வரலாறாகவும் தெய்வங்களாகவும் ஏற்க வேண்டிய தேவையென்ன?
ஊரில் இருக்கும் பெண்களிடம் எல்லாம் அத்துமீறி விளையாடுபவன் ஒரு பெண்ணுக்கு சேலை கொடுத்ததும் தெய்வம் ஆகிவிடுகிறான். இது ஏதோ ஒரே போராட்டத்தில் பாலாஜி புனிதனானது போலவல்லவா இருக்கிறது. இருக்கட்டும். கதையில் அவன் தலைவனாக இருக்கட்டும், இரசிக்கலாம், கண்ணனை நினைத்து உருகிப் பாடிய பாடல்களை நானே இரசித்திருக்கிறேன்.. ஆனால் இவர் தான் என் கடவுள் என்று ஏற்க வேண்டிய தேவையுமில்லை, அவன் செய்த தவறுகளை நியாயப்படுத்த வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.
சிக்கல் எங்கு தொடங்கிறது என்றால், கருவுற்ற தன் மனைவியை காட்டுக்கு அனுப்பும் இராமனை போன்று ஆண்மகன்கள் இருக்க வேண்டும் என்று சித்தரிக்கப்படுவதில் இருந்து தான். அவன் செய்த இந்த செயல் தவறு என்று கூடப்பலருக்கும் தோன்றுவதில்லை. காரணம் வீட்டுப் பெண்கள் என்பவர்கள் தியாகம் செய்யப்பட வேண்டியவர்கள், கன்னிகா தானம் என்று சொல்லி பிச்சையாக கொடுக்கப்படும் பொருட்கள் என்று பல காலம் இவை நியாயப்படுத்தப் பட்டிருக்கின்றன.
இக்கதைகள் எல்லாம் அவை எழுதப்பட்ட காலத்தில் சிறந்த நூல்கள், கற்பனைகள், பொழுதுபோக்க வேறு வழியில்லாத மக்களுக்கு நல்ல பொழுதுபோக்குகள். அவற்றோடு நிறுத்திக்கொள்ளலாம்.

பங்காளி சண்டைக்காக பொதுமக்களை போரில் கொன்று வீழ்த்தியவர்களின் ஆட்சியைப் போன்றதொரு ஆட்சியமைய வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்க வேண்டாம். அவ்வாட்சியில் திரவுபதிகளுக்கும் ஏகலைவன்களுக்கும் இடமில்லை, கோபியர்கள் எல்லாம் போக்கத்தவர்கள்.. அது அருச்சுனன் கண்ணன் போன்ற மேட்டுக்குடிகளுக்கும் ஆண்களுக்குமான சிறப்பு சலுகைகள் கொண்ட ஆட்சி அவ்வளவு தான். அதில் உங்களுக்கும் எனக்கும் கீழினும் கீழான இடம் தான் கிடைக்கும், அப்படி ஒரு இடத்தில் நம்மை வைப்பதை ஊழின் பெயரையும் தியாகத்தின் பெயரையும் கொண்டு செய்வார்கள்.

நான் ஐந்தாம் வகுப்பில் இருந்து பாரதக் கதையை விரும்பி படித்துள்ளேன், கதையளவில் எத்தனை முறையானாலும் படிக்கலாம், ஆனால் அதை வரலாறாகவோ, எனது மத போதனையாகவோ ஏற்க முடியாது! பாரதத்தையும் இராமயணத்தையும் வெறும் கதைகள் என்ற அளவில் விட்டுவிடலாம்.

Wild Things, Wild Places வாசிப்பு அனுபவம்

Wild Things, Wild Places (by Jane Alexander)
நான் இந்த நூலை எப்படி வாசிக்கத் தொடங்கினேன் என்பதே வியப்பு தான். நூலகத்திற்கு சென்று தேடித்தேடி சில நூல்களை எடுத்தேன். கிளம்பும் பொழுது தான் "இன்று நூலகத்திற்கு புதிதாக வந்த நூல்கள்" என்று சில நூல்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தன, அதில் இந்த நூலைப் பார்த்தேன். நூலின் அட்டைப்படத்தில் இருந்த காண்டாமிருகம் என் கண்ணைக் கவரவே நூலை எடுத்து வந்தேன். நூலைத் திருப்பிக்கொடுக்க வேண்டிய நாள் வரும் வரை அதனை கையிலே கூட எடுக்கவில்லை. கடைசி நாள் நூலை எடுத்து அங்கும் இங்குமாக கொஞ்சம் பார்த்த போது நூலின் ஆசிரியர் பறவைகள் மேல் ஈடுபாடு கொண்டவர் என்று தெரிந்தது. அதனால் மீண்டுமொரு முறை நூலை எடுத்து வந்து வாசித்தேன். நான் எதிர்பார்த்தது போல சிறிதளவும் இந்த நூல் இல்லை. உண்மையில் நான் அதை வாசிக்கத்தொடங்கும் போது எதையும் எதிர்பார்க்கவேயில்லை. அதனாலோ என்னவோ அது எனக்கு மிகவும் பிடித்துப் போனது.

நூல் ஆசிரியை அவரின் பயணங்கள் பற்றி விவரிக்கிறார். ஆசுகார் விருதுக்கு இருமுறை பரிந்துரைக்கப்பட்ட நடிகை இவர். நிறைய இலக்கியங்கள் வாசிப்பவர். அதன் தாக்கம் நூல் நெடுகிலும் தெரிகிறது. விலங்குகள் பறவைகள் பற்றிய செய்திகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட நூலானாலும் அதை அவர் கொண்டு செல்லும் விதம் வேறு மாதிரியாக இருக்கிறது. அவர் மற்ற நூல்களில் படித்த செய்திகளை, வேறு தளங்களில் புரிந்த கொண்ட தகவல்களை நமக்கு அவரின் பயணக் கதைகளுக்கு ஊடே எளிமையாகத் தெரியக் கொடுக்கிறார். பல நாடுகளையும் மக்களையும் பண்பாட்டையும் பற்றி போகிற போக்கில் தொட்டு விட்டுச்செல்கிறார். ஆனால் யாருடைய பழக்க வழக்கத்தையும் "இது சரி, அது தவறு" என்ற முன்முடிவுகளோடு அவர் அணுகவில்லை. இத்தகைய முதிர்ச்சியான எழுத்தைப் படிப்பதே ஓர் ஆனந்தம் தான். தென் அமெரிக்காவில் யாகுவார் பற்றி ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கும் ஆலன் தொடங்கி இந்தியாவில் புலிகள் பற்றி ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கும் உல்லாசு கரந்த் வரை தான் சந்தித்த அனைத்து விலங்குகள் ஆய்வாளர்கள் பற்றியும் எழுதியிருக்கிறார். அவர்களின் நூல்களைப் பற்றியும் அறியக் கொடுக்கிறார். அழிந்து வரும் விலங்குகள் பறவைகள் பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் விதமாகவே நூல் செல்கிறது. நீங்கள் புதிதாக விலங்குகள் பறைவகள் பற்றி ஆர்வம் கொண்டிருக்கிறீர்களா, அடுத்து என்ன நூல் வாசிக்கலாம் என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறீர்களா, பதின்ம வயதில் இருக்கும் நண்பர்களுக்கு என்ன பரிசளிக்கலாம் என்று தேடிக்கொண்டிருக்கிறீர்களா, இது உங்களுக்கான நூல் என்று நினைக்கிறேன்.
நூலின் இறுதியில் தனக்கு உதவிய அறிவியலாளர்களின் பெயர்களையும் மேலும் படிக்க வேண்டிய நூல்களையும் பட்டியலிட்டிருக்கிறார். கிட்டத்தட்ட 50 க்கும் மேற்பட்ட நூல்களின் பட்டியல் அது. பறவைகள் விலங்குகள் பாதுகாப்பில் ஈடுபட்டுள்ள இயக்கங்கள்  பட்டியல் ஒன்றையும் தருகிறார். நூலகத்தில் இந்த நூலைக் கண்டால் விட்டுவிடாதீர்!

ஓர் உழவு மழை

"எங்கபா.. நேத்து மழை பெஞ்சுது.. ஓரொழவு மழையாச்சும் பெய்யும்னு பார்த்தா.. வந்த மழை வாசலைக் கூட நனைக்கலையே பா.."
இப்படி பேசி நீங்கள் கேட்டதுண்டா?
அது என்ன ஓரொழவு மழை?
சிலர் அதற்கு கொடுக்கும் விளக்கம் இப்படியாக அமையும்..
" மழைத்தண்ணி நேரே வேறு எந்த பொருள் மீதும் விழாமல், ஓர் பெரிய செக்கையோ உரலையோ நிறைக்குமானால் அது தான் ஓர் அளவு மழை"
நான் பல நாள் இப்படித் தான் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். யாரோ ஒருவர் ஊரில் இருந்த செக்கைக் காட்டி இக்கதையை என்னிடம் சொன்னதாக நினைவு.. பிறகு ஒரு நாள் என் அம்மா என்னிடம் திருத்தமாக அது தவறு என்று சொன்னார்.
" அது ஓர் அளவு மழையில்லை.  ஓர் உழவு மழை. மழை பெய்து முடித்த பிறகு, நிலத்தை உழும் போது ஏர்க்கால் இறங்கும் அளவு பூமி நனைந்திருந்தால் அது ஓர் உழவு மழை".
இப்படித் தான் மழையின் அளவைக் குறித்திருக்கிறார்கள். அது பின்னால் ஓரொழவு என்று ஓரளவு என்று திரிந்திருக்கிறது..
இதில் நோக்க வேண்டியது என்னவென்றால் இன்று ஆங்கிலத்தில் இருந்து தமிழுக்கு ஒன்றை மொழிபெயர்க்கும் பலரும் "ஒரு" என்ற சொல்லை "ஓர்" என்ற சொல்லுக்குப் பதிலாகப் பயன்படுத்துவது எப்படி நம் மரபு மொழிக்கு சற்றும் ஒத்துப்போகாமல் அன்னியமாய் இருக்கிறது என்று.

பிற்சேர்க்கை:
வாசல் நனைக்கும் மழை, வாசத்தண்ணி வெளிய போகும் அளவு மழை, உழவு மழை, காட்டுத் தண்ணி வெளிய போகும் அளவு மழை - என்ற வழக்காடல்களும் உண்டு.
மழையை ஒட்டிய வழக்காடல்கள் பற்றி இந்து நாளிதழில் ஓர் தொடர் வந்தது.

வனவிலங்கு பாதுகாப்பு பற்றிய துணுக்கு செய்திகள்

(முகநூலில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக, வனவிலங்கு பாதுகாப்பு பற்றி நான் எழுதிய பதிவுகளின் தொகுப்பு)

Wild Things, Wild Places என்னும் நூலை படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். தற்போதைய அமெரிக்கர்கள் அமெரிக்க கண்டத்தில் குடியேறும் முன் அக்கண்டம் முழுவதும் பரவலாகக் காணப்பட்ட ஒரு விலங்கு அமெரிக்கக் காட்டெருமை (American Bison). அந்த நாட்டின் தொல்குடிகளைப் போல் அல்லாமல் ஐரோப்பியர்கள் குடியேற்றத்திற்கு பின் காட்டெருமைகளை கொன்று அழித்தனர். அதில் பெரும் பங்கு அமெரிக்க இராணுவத்தைச் சேரும். கிட்டத்தட்ட ஒரே ஆண்டில் 2,80,000 காட்டெருமைகள் வேட்டையாடப்பட அவர்கள் காரணமாக இருந்திருக்கிறார்கள். 40 இலட்சத்திற்கும் அதிகமாய் இருந்த காடெருமைகளின் எண்ணிக்கை 1884ல் வெறும் ஓராயிரமாக (1000) குறைந்தது. அதன் பின் ஏற்பட்ட விழிப்புணர்வின் காரணமாக அமெரிக்க காட்டெரிமை நலனிற்காக சங்கமொன்றை உருவாக்கி அவற்றை காக்கத் தொடங்கினர். (American Bison Society). அந்த மீதமிருந்த 1000 காட்டெருமைகளின் வழிவந்த காட்டெருமைகள் தாம் இப்பொழுது வட அமெரிக்காவில் காணப்படும் காட்டெருமைகள், கிட்டத்தட்ட அழிந்துவிட்ட விலங்கினத்தை மீட்டெடுத்தனர்

அமெரிக்காவில் நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் காட்டு விலங்குகள் அழிக்கப்பட்ட பின் அவற்றை மீட்டெடுக்க தேசிய ஆடுபன் சங்கம் (National Audubon Society) போன்ற தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்கள் காடுகளையும் விளைநிலங்களையும் வாங்கி அவற்றைக் காடுகளாகவே பராமரிக்கின்றனர். அங்கு வாழும் பறவைகளையும் விலங்குகளையும் காக்கின்றனர். அற்றுப்போன விலங்குகளை மீண்டும் அவ்விடங்களில் மீட்க முயல்கின்றன. ஆனால் இந்தியாவில் மட்டும் தான் இரண்டு மதக்கும்பல் (ஈசா, காருண்யா) போட்டி போட்டுக்கொண்டு பல்லுயிர் வாழும் காட்டு பகுதியை அழித்து வருகின்றன. அதற்கு அரசாங்கம் ஒத்து வேறு ஊதுகிறது. இதில் விருது ஒரு கேடு. எப்படி இப்படி அமைப்புகளாலும் அரசாலும் பொறுப்பில்லாமல் நடந்து கொள்ள முடிகிறது என்றே தெரியவில்லை. இந்த மத அமைப்புகளும் அவற்றை ஆதரித்து காட்டுயிர்களின் வாழ்விடங்களை அழிக்கும் அரசும் நாசமாய் போகட்டும்.


தாய்லாந்தில் பௌத்த மதத்தைத் தழுவிய மக்கள் சிலர் பாம்பினை உயிருடன் சமைப்பராம். கேட்டால் "பௌத்தம் உயிர்களைக்கொல்லக்கூடாது என்கிறது, பிறகு எப்படி நாங்கள் பாம்பினைக் கொல்வது, அதுதான் உயிருடன் சமைக்கிறோம்" என்பார்களாம். காட்டு விலங்குகளை வேட்டையாடி சீனாவிற்கு விற்றும்விட்டு, புலியைக்கண்டால் புத்தர் என்றும் வணங்குவராம். இவ்வளவு தான் மக்களின் மதப்புரிதல்கள். ஆதிமனிதனின் கடவுள் இயற்கை, என்றைக்கு இந்த Organized Religions என்று சொல்லக்கூடிய மதங்கள் வந்தனவோ அன்றைக்கே இயற்கை தன் மதிப்பை இழந்துவிட்டது. யானைகளைக்கொன்று விட்டு அங்கு பிள்ளையாருக்கு சிலை வடிப்பர், புலிகளைக் கொன்றுவிட்டு ஐயப்பனுக்கு விரதம் இருப்பர், இயேசு மனிதனிக்குத்தான் அனைத்தையும் படைத்தார் என்று விவிலியத்திலிருந்து ஆதாரம் கொடுப்பர். இவர்களின் கொள்கைக்கு முற்றிலும் முரண்பட்டதே இவர்களின் செயல்பாடுகள்.
இங்கு ஒரு காடு வெட்டி சித்தர், மன்னிக்கவும், காடு வெட்டி யோகி காட்டை அழித்துவிட்டு நாட்டில் ஆயிரம் மரங்களை நடுகிறார். இது எதற்கு? காட்டுயிர்களை அழித்துவிட்டு மனிதனும் அவன் வளர்க்கும் நாயும் பூனையும் கிளியும் மட்டும் உண்டு வாழவா?

மாயன் நாகரிகத்தில் நிலங்களை உடைமையாக்கும் வழக்கமில்லை. பல ஆண்டுகளாகக் காட்டில் வாழ்ந்தவர்கள். பட்டா பற்றி எல்லாம் அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை. 1970 களில் திடீரென்று பெலீசு (Belize) நாட்டில் வாழும் மாயர்களில் சிலர் அரசிடம் நிலப்பட்டா கேட்டு விண்ணப்பித்திருந்தனர். அவர்களைத் தூண்டி விட்டது கிறித்தவ அமைப்புகள். பாவம் செய்தவர்கள் நரகத்தில் அழிவர் என்று சொல்லி அவர்களை மனம் மாற்றி கிறித்துவ தேவாலயம் ஒன்றை எழுப்புவதற்காக காடுகளை மாயர்களின் பேரில் பட்டா போட்டு வாங்க சொன்னார்கள். அது யாகுவார் (Jaguar) சிறுத்தைகள் வாழும் வனப்பகுதி, அவற்றை தெய்வமாக வழிபட்டு போற்றி வந்தவர்கள் மாயர்கள். காட்டை அழித்து தேவலாயம் அமைக்கத்தூண்டியது புதிதாய் வந்த மதம்.
இதைப்புரிந்து கொள்ளுதல் மிக எளிது. தேவாலயம் எழுப்பட்டிருந்தால் என்ன நேர்ந்திருக்கும்? காடுகளை பெரும்பணக்கார்கள் வாங்குவதைவிட பட்டா போட்ட நிலத்தை வாங்குவது எளிது. காட்டுப்பகுதிகளில் வாழும் மக்களை வெளியேற்றிவிட்டு வனவிலங்கு சரணாலயங்கள் அமைப்பது போன்று எளிதல்ல அங்கிருக்கும் தேவாலயங்களையும் கோவில்களையும் இடித்து விட்டு வனவிலங்குகளைக் காப்பது.
இன்று ஈசாவிலும் இது தான் நடக்கிறது. இனி யாரும் அங்கிருக்கும் சிலையை நீக்க முடியாது, அங்கு போகும் மனிதர்களை தடுக்க முடியாது. மீறி பேசினால் மதங்கள் தான் பதில் சொல்லும். " இந்துக்களுக்கு மட்டும் இந்த நிலையா? ஐயோ இந்துக்களுக்கு இந்த நாட்டில் இருக்க இடமேயில்லையா!" என்று ஒரு கும்பல் மக்களைத் தூண்டிவிடும். ஆனால் எந்த இந்து இந்த ஈசாவால் பயன் அடைகிறான் என்பது அந்த ஈசனுக்குத் தான் வெளிச்சம்.
காடுகளில் கல்லூரி கட்டுவதைக் காட்டிலும் பேராபத்தானது கோவில் கட்டுவது. அதிலும் பேராபத்து இந்த கார்ப்பரேட்டுத் தனமான பணக்காரர்கள் ஞானம் தேடும் கோவில்கள். ஏனென்றால் இவர்களை நாம் ஒன்றும் செய்ய இயலாது.

(படங்கள்: இணையம்)

பறவைகளும் பால்டிமோரும்.

இச்சிட்டின் குரல் கேட்டே இன்றைய பொழுது விடிந்தது...
It is a bliss when you get up on hearing the song of a song bird rather than an alarm... On hearing it's call I went and searched and found the bird which was perfectly camaflouged..

கரோலினா சிட்டு
Carolina Wren.

கரோலினா சிட்டின் படத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதே இன்னொரு பறவை அழைத்தது.
வெளியே சென்று பார்த்தால் நம்ம கோவக்காரக் குருவி.. அதாங்க Angry Bird.
இதன் நிறம், எவ்வளவு மங்கலான வெளிச்சத்திலும் பளிச்சென்று நமக்கு காட்டிக்கொடுத்துவிடும்.
குளிர்காலம் முடிந்துவிட்டது என நினைக்கிறேன். 

வர்ச்சீனிய தூவால் மான்.
White tailed deer (Odocoileus Virginianus).

நேற்றைப் போன்றே எல்லா நாட்களும் இருந்துவிட்டால் என்ன? நேற்று நண்பகலில் பறவைகள் பார்த்துக்கொண்டிருந்த போது வீட்டிற்கு எதிர்புறம் இருக்கும் காட்டுப்பகுதியில் ஐந்து மான்கள் மேய்வதைப் பார்த்தேன். ஆம் மான்கள் தான். ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக மேய்ந்து கொண்டிருந்தன.

இப்பெயரை தேர்வு செய்தது செல்வா ஐயா. தூவால் - வெண்மையான வால். இதன் வெள்ளை நிற வால் மிகவும் பிரபலம், ஓடும் போதும் வாலைத் தூக்கும் போதும் அழகாக அவ்வெள்ளை நிறம் தெரியும். மேற்கு அமெரிக்காவில் இதுபோன்ற வாலைக்கொண்ட இன்னொரு மானினம் இருக்கிறது. அதனால் இது வர்ச்சீனிய தூவால் மான்.

இன்று அமெரிக்கா முழுவதும் காணப்பட்டாலும் இதன் பூர்வீகம் கிழக்கு அமெரிக்கா தான். இயற்கையாக இதனை வேட்டையாடக்கூடிய நரிகளையும், மலை வேங்கையையும் அமெரிக்கர்கள் அழித்துவிட்டதால், இவை பல்கி பெருகி மேற்கிற்கும் சென்றுவிட்டன. இம்மான்களைக் கட்டுப்படுத்த குறிப்பிட்ட காலங்களில் இவற்றை வேட்டையாட மக்களுக்கு அனுமதி கொடுக்கப்படுகின்றது (அதற்கும் வழிமுறைகள் இருக்கின்றன).

21-Feb-2017
Baltimore, MD.

புற்றீசல்- புத்தரச்சல் (ஊரும் பெயரும்)

அக்டோபர் 31 ஆம் நாள் அன்று அலுவலகத்தில் நீண்ட விடுமுறை வாங்கிக்கொண்டு நான் ஊர் திரும்பிய நாள். திருமணத்திற்கு விட்டுப்போன பொருட்களையும் வாங்கிக்கொண்டு வீடு திரும்பிக்கொண்டிருந்தோம். வழியில் ஓரிடத்தில் ஈசல்கள் வந்து வண்டியில் மோதத் தொடங்கின. ஈசல் என்றால் ஒன்று இரண்டு எல்லாம் கிடையாது. ஒரு பெரும்படை. கிட்டத்தட்ட முக்கால் கல் தொலைவிற்கு இதே போல ஈசல்கள் பறந்து கொண்டிருந்தன. ஈசல் மழையெனலாம், பொழிந்து கொண்டிருந்தது. பயமுருத்தும் அளவிற்கு இருந்தன. அவற்றைக் கடந்து வந்ததும் நாங்கள் வந்த வாடகை வண்டியின் ஓட்டுனர் வண்டியை நிறுத்தி பொலம்பிக்கொண்டே கண்ணாடியைக் கழுவினார். " இவ்வளவு ஈசலை நான் பார்த்ததேயில்லை" என்று அவர் சொன்னார். ஆமாம். பலமுறை ஈசல் கூட்டத்தைப் பார்த்திருந்தாலும், இது போன்று பார்த்ததில்லை. குண்டடம் என்னும் ஊரில் வசிக்கும் போது தான் அதிக முறை ஈசல்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். இது விந்தையாக இருந்தது. அச்சாலையில் கிட்டத்தட்ட ஏழாயிரம் முறை பயணித்திருக்கிறேன். 3000 முறைக்கும் மேல் மாலை வெயில் மறைந்து பின்பு சென்றிருக்கிறேன். ஒருமுறை கூட இது போலப்பார்த்ததும் இல்லை, யாரும் சொல்லிக் கேட்டதும் இல்லை. என்னை கோவை ஈசல் மழை தூவி வழியனுப்புகிறது என்று வேண்டுமானால் சொல்லிக்கொள்ளலாம். இது ஒருவேளை சாதாரண நிகழ்வாகவும், பலர் பலமுறை பார்த்த ஒன்றாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் என்னை வியக்க வைத்தது ஈசல்களை கண்ட ஊரின் பெயர் தான். புத்தரச்சல். பல்லடம்- தாராபுரம் சாலையில் அமைந்த ஊர். இவ்வூருக்குப் பெயர் வந்த காரணங்கள் ஆயிரம் சொல்லப்படுகின்றன. ஆனால் ஒருவர் கூட ஈசல் பற்றி சொன்னதில்லை. ஒவ்வொரு முறையும் இந்த ஊரின் பெயரை ஊரார் பேருந்தில் சொல்லும் போது அது கிட்டத்தட்ட " புத்தீசல்" என்பதாகவே காதில் விழும். எல்லா ஊரின் பெயர்களைப் போலவும் வரிவடிவில் இருக்கும் பெயரை விடவும் மக்கள் வழக்கில் இருக்கும் பெயர் மாறுபட்டது. ஒரு வேளை இதிலிருந்து தான் அவ்வூருக்குப் பெயர் வந்திருக்கலாம். என் ஊகம் தவறாக இருக்கலாம். அறியேன். 

FMEA என்னும் இடர் பகுப்பாய்வு முறை

FMEA என்ற ஓர் அணுகுமுறை இருக்கிறது. பொறியியல் துறையில் தற்பொழுது இந்த அணுகுமுறை அதிகம் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. 
அதன் சராம்சம் இது தான். FMEA- Failure Mode Effect Analysis. அதாவது ஓர் வடிவமைப்போ (Design), செயல்முறையோ (Process), சேவையோ (Service), பொருளோ கலனோ (product) எந்த எந்த வகையில் எல்லாம் பழுதடையும், செயலிழக்கும், தோல்வியடையும் என்பதை முன் கூட்டியே பகுத்தாய்வது. 
எடுத்துக்காட்டாக ஒரு ஆணியை வடிவமைக்கிறார்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம்:
இப்பொழுது இவ்வாணி எங்கெல்லாம் தனது பணியை சரியாகச்செய்யாமல் போகும் என்பதைப் பார்ப்பார்கள். பார்ப்பது என்றால் சும்மா பார்ப்பதில்லை. எந்த முன்முடிவுகளும் இல்லாமல் அதன் அளவு தொடங்கி அதை உருவாக்கப் பயன்படும் தனிமங்களின் பண்புகள் வரை அனைத்தும் எந்த விதத்தில் எல்லாம் ஆணியின் செயல்பாட்டைப் பாதிக்கும் என்று நோக்குவார்கள். எந்த தனிமத்தின் அளவை எவ்வளவு விழுக்காடு மாற்றினால் ஆணி பழுதடையும், இந்த மாற்றத்தினால் ஆணியின் வேறு என்ன பண்புகள் எல்லாம் பாதிப்படையும் என்று பார்ப்பார்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட தனிமத்தின் அளவைக் குறைத்தால் அது வழுவிழக்கலாம், அதற்காக அதை அதிகமாக சேர்ப்பதனால் அது வேறு ஏதேனும் பண்பை மாற்றிவிடும். இப்படி அனைத்தையும் பட்டியல் இடுவார்கள். அது என்ன மாதிரியான தோல்வியை அடைகிறது என்பதைப் பொறுத்து அதற்கு ஒரு இடர் முந்துரிமை எண் (Risk Priority Number- RPN) வழங்குவர். இப்படியாக அனைத்திற்கும் எண்கள் வழங்கி எப்படியெல்லாம் ஆணி பழுதடையக்கூடும் என்பதை முன் கூட்டியே கணிப்பர்; அது தோல்வி அடைவதை தடுக்க முயல்வர். இது Design Failure Mode Effect Analysis.
இதே ஓர் இயந்திரத்தை தயாரிக்கிறார்கள் என்றால் அதில் பயன்படுத்தப்படும் ஒவ்வொரு பாகத்திற்கும் மேற்சொன்னது போன்று பகுப்பாய்வு செய்வர். அந்தப்பாகம் ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக தோல்வியடையாவிட்டாலும், மற்ற பாகங்களோடு சேர்ந்து செயல்படும் போது எப்படியெல்லம் தோல்வியடையலாம் என்பதையும் ஆய்வர்.
 இதே போல ஒரு செயல்முறை எப்படி எல்லாம் தோல்வி அடையக் கூடும் என்பதை ஆய்வது Process Failure Mode Effect Analysis.
இது போன்று ஒரு பொருளின், செயல்முறையின் தரத்தை மேம்படுத்துவதற்கும், ஏற்படப்போகும் இடர்களை முன்னமே ஆராய்வத்திற்கும் வேறு சில அணுகுமுறைகளும் இருக்கின்றன. அவை ஏற்கனவே பயன்பாட்டில் இருக்கும் பொருட்களை/செயல்முறைகளை மேம்படுத்துவதற்கும், அவற்றில் ஏற்பட்ட இடர்களை நீக்குவதற்கும், அவற்றை மாதிரியாகக் கொண்டு வேறொரு பொருளை/செயல்முறையை வடிவமைக்கும் போதும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்தத் தரவுகளின் சில பகுதிகளை பொருளை/சேவையை பெறுபவர்களிடம் காட்டலாம். பொருளை/சேவையை பெறும் நிறுவனங்கள் அதனைக் கேட்டு வாங்கி அவர்களும் ஆய்வு செய்வர்.
சரி இதையெல்லாம் ஏன் இங்கு விவரித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்? நான் மேல சொன்ன இ-மு எண் (RPN) வழங்கும் போது அதிக இடராகக் கொள்ளப்படுவது உயிரிழப்பு, உடல்நல பாதிப்பு, சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு, அரசுகளின் சட்டங்களுக்கு புறம்போக செல்வது. மற்ற எவ்வகையான இடர்களையும் சரி செய்து விட முடியும், ஆனால் இவற்றை சரி செய்வது இயலாது/கடினம்.
இது மாதிரியான அணுகுமுறைகளில் ஏதேனும் ஒன்றை நெடுவாசல் மீத்தேன் திட்டத்திற்கு அதனை செயல்படுத்தப்போகும் நிறுவனம் செய்திருக்கிறதா? அதனை அரசுத்தரப்பில் இருந்து யாரேனும் ஆய்வு செய்தார்களா?